3. Kielecki Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Logo 3 festiwalu teatralnego

TEATR NA CIĘŻKIE CZASY

Świat, a zatem i teatr, stanął przed wielką niewiadomą. Nie pytam, czy przetrwa. Przetrwał znacznie więcej i tym razem musi sobie poradzić.

Zastanawiamy się nad przyszłością, nad swoimi losami, ale i nad tym, jak teatr ma reagować na strach, na chorobę, na śmierć. Niby tematyka towarzysząca mu od zarania, ale przecież w nowej odsłonie.

W 1993 roku bośniackiego reżysera Harisa Pašovicia, dyrektora festiwalu teatralnego i filmowego w Sarajewie zapytano, dlaczego robi festiwal w czasie wojny. Pašović odpowiedział: „A dlaczego robią wojnę podczas festiwalu?”. Wraca do mnie to zdanie przed tegoroczną edycją naszego Festiwalu. Nam dziś też nie chodzi o rozrywkę, o wyjście z domu wieczorem do teatru. I choć paradoksalnie kontakt może okazać się zgubny, musimy być razem. Grać czy nie grać – to już nie kwestia tęsknoty za sceną czy publicznością. Dziś to pytanie o przetrwanie, o solidarność w tych nieprzewidywalnych okolicznościach.

Niepewność to również temat naszego Festiwalu. Poborowi w przedstawieniu „Cezary idzie na wojnę” obnażają nie tylko mit wojny jako męskiego spełnienia, ale także bezsens składania w niej życia w ofierze. Tytułowy Przybysz z Akademii Teatralnej w Warszawie wyrusza sam w nieznane, do nowego świata, do miejsca, w którym nie rozumie się ludzi ani szyldów. Głodny, bez środków do życia. Podobnie po świecie błąka się ze swoimi skrzypcami, kontemplując nieudane życie, bohaterka „Dziewczyny ze strunami”.  Willy Loman ze „Śmierci komiwojażera” Arthura Millera przegrał przeszłość, nie osiągnął niczego, a jego marzenia o dostatku i o karierze synów dawno legły w gruzach. Strach, co będzie dalej, doprowadza do rodzinnych kłótni. Czy Willy zdąży to jeszcze naprawić? Rodziny niedoszłych nowożeńców ze „Wstydu” Marka Modzelewskiego szukają przyczyn społecznej kompromitacji. Podzieleni Polacy stają do walki o swoją reputację. Poszukiwanie prawdy jak zwykle nie będzie łatwe. Podzieleni są również bohaterowie „Naszej klasy” Tadeusza Słobodzianka – kiedyś uczniowie tej samej klasy. Wydarzenia historyczne, nawet widziane z odległej perspektywy, sprawiają, że ze zgranej paczki przyjaciół z małej wioski na Podlasiu stają się obcymi sobie ludźmi. Tyle że w tym spektaklu nie chodzi o jedną czy dwie rodziny – to nasze narodowe brzemię.

W brawurowym przedstawieniu „Iliada”, które pokazywaliśmy podczas ubiegłorocznej edycji Festiwalu, przypomniano o nieuchronności śmierci. Pamiętają Państwo, jak Priam wypytywał widzów o ich imiona, a potem musieliśmy nucić: „Marek is going to die…”? W korowód śmierci – i to dosłownie – wciągną nas także bohaterowie „Krótkiej rozmowy ze Śmiercią” według „Rozmowy mistrza Polikarpa ze śmiercią” Mikołaja z Mierzyńca oraz „Krótkiej rozprawy między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem” Mikołaja Reja. Przed światem i prawdą ucieka (tu silę się na uśmiech) bodaj najskuteczniej Pasquale, bohater kieleckiego spektaklu „Och, te duchy!”. Bo może to nie podobne doświadczenia wspomnianych bohaterów, ale całkowita ucieczka w inny wymiar jest najlepszym wyjściem, kiedy nie wie się nic?  A przynajmniej jeszcze bardziej niż zwykle.

Marcin Zawada, dyrektor 3. Kieleckiego Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego

Marcin Zawada

Ukończył teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W latach 2017-2020 był zastępcą dyrektora Teatru Syrena w Warszawie. W latach 2009-2015 prowadził Międzynarodowy Festiwal Teatralny Demoludy w Olsztynie. W sezonie 2011-2012 był członkiem komisji artystycznej Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, a w 2015 roku jurorem w programie Teatr Polska. W 2016 roku był selekcjonerem Festiwalu Kontakt w Toruniu. Od 2013 roku prowadzi autorski program „Ten cały musical” w Programie Drugim Polskiego Radia. Od 2017 roku wykłada historię teatru muzycznego i historię muzyki rozrywkowej na Akademii Muzycznej w Łodzi.

 

7.11 OCH, TE DUCHY! Eduardo De Filippo, reż. Dan Jemmett, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach

8.11 CEZARY IDZIE NA WOJNĘ Justyny Wąsik, Klaudii Hartung-Wójciak, reż. Cezary Tomaszewski, Komuna Warszawa

9.11 NASZA KLASA Tadeusza Słobodzianka, reż. Ondrej Spišák, Teatr Dramatyczny w Warszawie

10.11 M-2 Natalii Fiedorczuk, reż. Daria Kopiec, Nowy Teatr im. Witkacego w Słupsku

11.11 KRÓTKA ROZMOWA ZE ŚMIERCIĄ według Mikołaja z Mierzyńca, Mikołaja Reja, reż. Marcin Liber, Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie

12.11 PRZYBYSZ, scen. i reż. Wojciech Kościelniak, spektakl dyplomowy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie

13.11 THE LITTLE WIRE GIRL Marjana Nećaka, Mai Hrgović, reż. Marjan Nećak, Slovenian National Theatre Drama

14.11. WSTYD Marka Modzelewskiego, reż. Wojciech Malajkat, Teatr Współczesny w Warszawie

15.11 ŚMIERĆ KOMIWOJAŻERA Arthura Millera, reż. Radosław Stępień, Teatr Wybrzeże w Gdańsku

 

Wydarzenia towarzyszące:

7.11 g. 17.30 Spotkanie z Danem Jemmettem – reżyserem spektaklu „Och, te duchy!”, prowadzenie: Tomasz Domagała, krytyk teatralny, autor dziennika festiwalowego / wstęp bezpłatny

14.11 g. 11.00 Warsztaty recenzenckie dla licealistów, prowadzenie: Michał Centkowski – krytyk teatralny współpracujący z „Newsweek Polska” / udział bezpłatny, liczba miejsc ograniczona, rezerwacje: 41 344 75 00

 

Dofinansowano ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach jest jednostką organizacyjną Samorządu Województwa Świętokrzyskiego współprowadzoną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

Ceny biletów:

DUŻA SCENA

Bilet normalny                                                          50.00 zł

Bilet ulgowy                                                              30.00 zł

 

Bonifikaty / dotyczą sprzedaży biletów indywidualnych / przy zakupie biletów na:

3-4 spektakle  bilet tańszy o  30 %

5-6 spektakli   bilet tańszy o  40 %

7-8 spektakli   bilet tańszy o  60 %

 

Na poniższe bilety bonifikaty nie obowiązują:

Bilet normalny(grupowy) z bonifikatą                                               35.00 zł

Bilet dla seniora                                                                             20.00 zł

KDR normalny                                                                               20.00 zł

KDR ulgowy                                                                                  10.00 zł

Bilet specjalny                                                                               10.00 zł

Wejściówka                                                                                    15.00 zł

Zaproszenie                                                                                   0.00 zł

Karnet Teatralny                                                                             25.00 zł

Bilety: 41 344 75 00, kasa@teatrzeromskiego.pl

 

Partner festiwalu:

 

 

 

 

Patronat medialny:

DOMAGALAsieKULTURY.PL

Radio EM

Echo Dnia

TVP Kielce        

Portal Informacji Kulturalnych PIK       

Telewizja Świętokrzyska                   

Gazeta WYBORCZA Kielce

 

Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
„Och, te duchy!” Eduardo de Filippo

Tłumaczenie: Anna Osmólska-Mętrak
Reżyseria: Dan Jemmett
Tłumacz: Krzysztof Rogoza
Asystentka reżysera: Dagna Dywicka
Scenografia: Dick Bird
Kostiumy: Sylvie Martin-Hyszka
Asystentka kostiumografki: Magdalena Dąbrowska
Reżyseria światła: Arnaud Jung

 

 

Czy dom, który wynajął Pasquale Lojacono jest nawiedzony? Mówią, że zamurowano w nim żywcem dwoje kochanków. A może mężczyzna woli wierzyć w duchy, zamiast przyjąć do wiadomości fakt, że jego żona Maria go zdradza? Wypiera i desperacko ucieka od bolesnej prawdy w fantazję? Łzawa komedia miesza się tu z horrorem klasy B, potajemne romanse – z paranormalnymi zjawiskami.

Dan Jemmett, pierwszy brytyjski reżyser na stałe współpracujący z legendarnym paryskim Comédie-Francaise, po Wielkiej magii włoskiego dramatopisarza Eduardo de Filippo, bierze się za Och, te duchy! Sztuka w zabawny sposób eksploruje naszą percepcję rzeczywistości i zdolność (albo właśnie niezdolność) do akceptowania rzeczy takimi, jakie są naprawdę.

Dla de Filippo teatr miał ścisły związek z tym, co nadprzyrodzone. Transformował rzeczywistość w coś fantastycznego, napędzającego marzenia. Był miejscem iluzji, przestrzenią do pojawiania się postaci, które ożywają i umierają na scenie każdego wieczoru. Może więc to sam teatr jest nawiedzony?

Obsada:

Dagna Dywicka
Ewelina Gronowska
Beata Pszeniczna
Beata Wojciechowska
Bartłomiej Cabaj
Janusz Głogowski
Jacek Mąka
Andrzej Plata
Dawid Żłobiński

Prapremiera polska: 7 listopada 2020, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach

 

Komuna Warszawa
„Cezary idzie na wojnę” Justyny Wąsik, Klaudii Hartung-Wójciak

Reżyseria: Cezary Tomaszewski

Realizatorzy:

Bracia (Agnieszka Klepacka, Maciej Chorąży),

Antoni Grałek,

Tomasz Kowalski

 

Opowieść performatywna o wyprawie na przedwojnie mitologicznego, wielogłowego bohatera o tym samym imieniu i nazwisku, co reżyser spektaklu i o wojnie, jaką wypowiada on widmom wojny.

Biografia reżysera rozpisana na 4 aktorów i pianistkę staje się pretekstem do przedefiniowania pojęć zastanych i wytworzenia własnego queerowego systemu fantazmatycznego. Spektakl, w którym legendarna choreografia Niżyńskiego do Popołudnia fauna Debussy’ego spotyka się z pieśnią Moniuszki w męskiej przebieralni, ćwiczenia aerobowe z wojenną symfonią Szostakowicza, a wspomnienie decyzji komisji poborowej sprzed lat staje się impulsem do uruchomienia campowej rewii.

Przedstawienie zaliczane do najważniejszych teatralnych wydarzeń 2017 roku, nagrodzone na festiwalu Boska Komedia przez międzynarodowe jury w kategorii Zespół.

Obsada:

Michał Dembiński
Weronika Krówka
Oskar Malinowski
Bartosz Ostrowski
Łukasz Stawarczyk

Premiera: 8 lipca 2017, Komuna Warszawa

Czas trwania: 50 minut, bez przerwy

fot. Pat Mic

 

Teatr Dramatyczny w Warszawie

„Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka

Reżyseria: Ondrej Spišák
II reżyser: Aldona Figura
Scenografia:František Liptak
Kostiumy: Jan Kozikowski
Oprawa muzyczna: Bartłomiej Woźniak
Choreografia: Anna Iberszer
Kierownik produkcji: Magdalena Romańska

 

 

Historia w XIV lekcjach

Niezwykła historia uczniów z jednej klasy. Razem uczą się, bawią, chuliganią, wchodzą w dorosłość. Marzą, żeby zostać lotnikiem, lekarzem, gwiazdą filmową. Czytają „Trylogię” Sienkiewicza. Chodzą na filmy z Chaplinem. Słuchają jazzu. Dlaczego chłopak, który wyciął serce z papieru i napisał miłosny wiersz, kilka lat później związał koleżance ręce sznurkiem i zagroził, że zastrzeli, jeśli będzie próbowała uciekać? Co się wydarzyło, że narodowość, religia i ideologia okazały się ważniejsze niż przyjaźń? Kiedy w koledze ze szkolnej ławki zobaczono Obcego? Co się stało z tamtą klasą?

Opowieść o dwudziestowiecznej Polsce inspirowana prawdziwymi zdarzeniami. „Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka to pierwszy polski dramat uhonorowany Literacką Nagrodą „Nike”.

Obsada:

Magdalena Czerwińska / Monika Fronczek (gościnnie) Dora
Izabela Dąbrowska (gościnnie) / Agnieszka Roszkowska Zocha
Anna Gryszkówna (gościnnie) / Agata Góral
Rachelka
Robert T. Majewski Jakub Kac
Łukasz Wójcik Rysiek
Mariusz Drężek Menachem
Karol Wróblewski Zygmunt
Marcin Sztabiński Heniek
Leszek Lichota (gościnnie) / Sebastian Skoczeń / Przemysław Sadowski (gościnnie) Władek
Waldemar Barwiński Abram

Premiera: 16 października 2010, Teatr Dramatyczny w Warszawie

Czas trwania: 290 min., bez przerwy

fot. Kasia Chmura

 

Nowy Teatr im. Witkacego w Słupsku

„M-2” Natalii Fiedorczuk

Reżyseria: Daria Kopiec
Opracowanie muzyczne: Dominika Korzeniecka
Scenografia: Aleksandra Starzyńska
Choreografia: Jacek Owczarek

W peerelowskiej nowomowie lokale mieszkalne oznaczano literą “M” z cyfrą, która oznaczała planowaną liczbę osób, mających rzeczoną przestrzeń zasiedlić. M-2 mogło być zatem mieszkaniem jednopokojowym ze ślepą kuchenką w korytarzu, kawalerką z osobną kuchnią, albo nawet dwupokojowym apartamentem, tyle że w metrażu zatrważająco niskim i ciasnym.

Koniec drugiej dekady dwudziestego pierwszego wieku. Dwoje młodych ludzi postanawia zamieszkać razem. W niedużym, klaustrofobicznym M-2 niemal natychmiast zaczyna dochodzić do intensywnych konfrontacji. Po przeprowadzce zwykle pospiesznie rozpakowuje się kartony, torby i tobołki – by nową przestrzeń jak najprędzej oswoić, pozyskać i poddać kontroli. Bohaterowie zapełniają ściany, półki.i szuflady, równocześnie odpakowując zakopane na dnie świeżo zasklepione rany, niewypowiedziane oczekiwania, lęki i frustracje – wszystko to w ogromnym, pochłaniającym pragnieniu bycia blisko drugiego.

Kameralny dramat w reżyserii Darii Kopiec to staranna, precyzyjna dekonstrukcja instytucji rodziny,  partnerstwa i rodzicielstwa. Czy możliwe jest sformułowanie nowego, autorskiego sposobu na bliskość i bezpieczeństwo? Czy droga do nich prowadzić musi zawsze przez drobnomieszczaństwo, hipokryzję, fasadę pozorów i udawania – nawet przed tymi, których chcielibyśmy obdarzać najszczerszą z miłości?

ODWOŁANE Z POWODU KORONAWIRUSA

Obsada:

Monika Janik
Dominika Korzeniecka
Wojciech Marcinkowski

Premiera: 14 września 2019; Nowy Teatr w Słupsku

Czas trwania: 65 min., bez przerwy

fot. Piotr Stępień

Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie

Tekst na podstawie „Rozmowy mistrza Polikarpa ze śmiercią” Mikołaja z Mierzyńca oraz „Krótkiej rozprawy między trzema osobami: Panem, Wójtem a Plebanem” Mikołaja Reja

„Krótka rozmowa ze śmiercią”

Opracowanie i współpraca dramaturgiczna: Jarosław Murawski
Reżyseria: Marcin Liber
Scenografia: Mirek Kaczmarek
Kostiumy: Grupa MIXER
Muzyka: Nagrobki
Choreografia: Hashimotowiksa (Paulina Jaksim, Katarzyna Kulmińska artystki tancerki Polskiego Teatru Tańca)
Reżyseria dźwięku: Maciej Szymborski

 

Jest jednym z niewielu doświadczeń wspólnych wszystkim ludziom: śmierć. Od wieków próbowano ją obłaskawić, oswoić ale także oszukać czy przechytrzyć. Środkiem do tego może być rozmowa, także taka prowadzona przy pomocy dzieł sztuki. Marcin Liber w swoim spektaklu przywołuje dwa klasyczne utwory literatury staropolskiej zadając pytanie, jaki może być współczesny sposób funkcjonowania ich obu, szczególnie w takim miejscu, jakim jest Gniezno – pierwsza stolica polskich królów a także władców kościelnych, miasto gdzie za słynnymi drzwiami spoczywa święty Wojciech. Jak dziś patrzymy na średniowieczny danse macabre? Czy budzi on grozę, a może jednak śmiech może być też reakcją na horror? Czy ironia, która zagości na scenie za sprawą muzyki zespołu Nagrobki, jest w stanie pomóc przezwyciężyć strach przed tym, co nieuniknione? Bez tego wszystkiego nie obędzie się ta teatralna rozmowa ze Śmiercią przywracająca pamięć o dziełach literatury staropolskiej.

Obsada:

Kamila Banasiak – Śmierć,
Zuzanna Czerniejewska – Śmierć,
Martyna Rozwadowska – Śmierć,
Joanna Żurawska – Śmierć,
Paweł Dobek – Mistrz, Kmotr młody,
Wojciech Kalinowski – Wójt, Kmotr stary,
Roland Nowak – Pan,
Wojciech Siedlecki – Pleban

Premiera: 18 stycznia 2020, Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie

Czas trwania: 75 minut

fot. Dawid Stube

Spektakl dyplomowy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie

„Przybysz”

Scenariusz i reżyseria: Wojciech Kościelniak
Muzyka: Mariusz Obijalski
Choreografia: Ewelina Adamska-Porczyk
Scenografia i kostiumy: Bożena Ślaga
Reżyseria świateł: Tadeusz Trylski
Przygotowanie wokalne: Anna Serafińska
Kierownik muzyczny: Jacek Kita

„Przybysz” to poemat muzyczny na motywach albumu Shaun Tana „The Arrival”. Rozstanie, tęsknota, samotność, wyobcowanie – to uczucia towarzyszące każdemu, kto opuszcza swój kraj, rodzinę i decyduje się na podróż w nieznane – w pogoni za lepszym życiem. Książka zawiera niezwykle sugestywne, pełne magii obrazy, które – bez pomocy słów – nie tyle ilustrują fabułę opowiadania, lecz ją interpretują; nadają zwyczajnym miejscom, przedmiotom, zwierzętom, a nawet zdarzeniom czy zjawiskom społecznym nieoczekiwany, głębszy kontekst. Spektakl opowiada o drodze tytułowego Przybysza do Nowego Świata. Towarzyszą mu statki, chmury, walizki, magiczne istoty oraz inni podróżni szukający lepszego jutra. Nowy Świat okazuje się niezrozumiały, tajemniczy, dziwny i abstrakcyjny, pełen ludzkich historii takich jak „przybyszowa”. Opowieść o bezgranicznej miłości, tęsknocie, strachu, a także zachwycie nad wolnością i innością. Siódemka studentów IV roku aktorstwa teatru muzycznego zabierze Państwa w magiczny, oniryczny świat tułaczki. A historię podróży Przybysza opowiedzą za pomocą muzyki, aktorstwa i ruchu.

Obsada:

Patrycja Grzywińska – Szczęście
Natalia Kujawa – Chinka
Małgorzata Majerska – Żona
Dominik Bobryk – Inteligent
Filip Karaś – Paszczogon
Michał Juraszek – Przybysz
Jakub Szyperski – Stary

Premiera: 29 listopada 2019, spektakl dyplomowy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie

Czas trwania: 120 min

fot. Andrzej Wencel

 

SNG Drama Ljubljana

„The Little Wire Girl” Marjana Nećaka, Mai Hrgović

Reżyseria: Marjan Nećak

Autorka tekstów piosenek: Ana Bunteska
Tłumaczenie: DarjaDominkuš
Kompozytor i scenograf: Marjan Nečak
Dramaturg: Darja Dominkuš
Kostiumografka: Nataša Filipovič
Konsultacja językowa: Tatjana Stanič
Wideo: Marin Lukanović
Choreografia: Žigan Krajnčan

 

„Dziewczynka ze strunami” to opera dramatyczna na dwoje aktorów. Opowiada koleje losu skrzypaczki, która podróżuje pociągiem przez stary kontynent. Poznajemy jej życiorys: od dziewczynki, która uczyła się grać na instrumencie marząc o wielkiej karierze, podczas gdy ojciec trwonił pieniądze przeznaczone na jej edukację, aż do staruszki, która wciąż szuka swojego miejsca pod europejskim niebem. Życie upłynęło jej jako artystce ulicznej. Odniesienie do bajki Andersena pt. „Dziewczynka z zapałkami” pojawia się w kilku warstwach znaczeniowych – ciężka sytuacja ekonomiczna, skomplikowana relacja z  ojcem, poszukiwanie domu w Europie, przestrzeni wykluczenia otoczonej drutem kolczastym i murami. Historia przypomina o trudnej pozycji licznych utalentowanych jednostek, które potrzebują schronienia, by rozwinąć swoje możliwości.Ten intymny dramat, osadzony na tle wydarzeń społecznych we współczesnej Europie, rozgrywa się na pograniczu świata realnego i świata snu, wśród nieprzyjemnych sytuacji na przejściach i stacjach granicznych, wspomnień i wizji łączących różne czasy i języki, muzykę i poezję, gorycz i piękno życia.

Spektakl dostępny z polskimi napisami.

Obsada:

Ona: Barbara Cerar
On: Uroš Fürst
(na nagraniu, głos Policjanta) Branko Šturbej

Premiera: 26 Maja 2018, SNG Drama Ljubljana

Czas trwania: 70 min, bez przerwy

fot. Peter Uran

 

Teatr Współczesny w Warszawie

„Wstyd” Marka Modzelewskiego,
Reżyseria: Wojciech Malajkat
Scenografia i kostiumy: Wojciech Stefaniak
Muzyka: „Hej wesele” Love system
Konsultacja ruchu scenicznego: Bartosz Sieniawski, Krzysztof Sieniawski, Janusz Sieniawski

 

 

Słownik wyrazów bliskoznacznych wymienia aż 162 synonimy słowa „wstyd”, m.in.: skandal, zgryzota, dyshonor, upokorzenie, kompromitacja, szok, hańba, żenada. Z nimi wszystkimi zmierzą się bohaterowie najnowszej sztuki Marka Modzelewskiego p.t. „Wstyd”. Ale nie tylko oni. Spotka się z nimi i zmierzy się także widz i – być może – rozpozna się jak w zwierciadle. Bo sztuka dzieje się tu i teraz, a jej bohaterowie żyją wśród nas. Może łatwo się z nich śmiać i surowo osądzać. Ale przecież warto pamiętać: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem”.

ODWOŁANE Z POWODU KORONAWIRUSA

Obsada:

Iza Kuna – Małgorzata
Jacek Braciak – Andrzej
Agnieszka Suchora – Wanda
Mariusz Jakus – Tadeusz

Premiera: 13 września 2019, Teatr Współczesny w Warszawie

Czas trwania: 80 min. bez przerwy

Spektakl przeznaczony dla widzów od lat 16

fot. Magda Hueckel

Teatr Wybrzeże w Gdańsku

„Śmierć komiwojażera” Arthura Millera

Przekład: Anna Bańkowska
Reżyseria: Radek Stępień
Dramaturgia: Konrad Hetel
Scenografia i kostiumy: Eliza Gałka
Muzyka: Michał Górczyński
Reżyseria świateł i video: Natan Berkowicz
Ruch sceniczny: Wioleta Fiuk
Asystent reżysera: Piotr Chys
Inspicjent, sufler: Agnieszka Szczepaniak
Projekt plakatu: Jerzy Czerniawski

 

Choć od momentu powstania ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA minęło ponad 70 lat, ten najsłynniejszy z dramatów Arthura Millera i kamień milowy amerykańskiej dramaturgii do dziś stanowi niezwykle trafną krytykę kapitalizmu i bezlitosne studium zjawiska mitomanii. Lomanowie żyją w pułapce mitu – mitu stworzonego przez głowę rodziny, Willy’ego, szeregowego sprzedawcę, który w świecie oferującym pozornie wspaniałe możliwości padł ofiarą propagandy sukcesu. Nie potrafi przyznać przed najbliższymi, że mu się nie udało, że nic nie osiągnął, że sobie i innym wszystko popsuł. Ze strachu i upokorzenia wymyśla swoje życie od nowa, tworzy opowieść, w której zwycięstwo wciąż jest jeszcze możliwe. Nieumiejętność skonfrontowania się z własną porażką popycha go do kolejnych konfabulacji, a porządki rzeczywistości i zmyślenia mieszają się ze sobą, by doprowadzić do tragicznego finału. Oto przed czym przestrzega nas Arthur Miller: zostaniemy rozliczeni z naszych marzeń.

Radek Stępień o ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA: „Bohaterowie dramatu Arthura Millera byli pierwszymi ofiarami czegoś, przez co my, żyjący w 2019 roku, zostaliśmy pożarci i wypluci – Willy Loman i jego rodzina to ofiary mitu sukcesu. Co znaczy dobre życie w świecie, gdzie naczelną wartością jest popularność, reprezentatywność i sława? Czy taki świat jest w ogóle miejscem do życia? W takim świecie dochodzi do spięć i konfliktów, które rozbijają najbliższe i najsilniejsze więzi. Problem społeczny staje się przyczyną problemów osobistych bohaterów ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA. Propaganda sukcesu sprawia, że człowieka nie kształtuje jego życie – tylko to, jak sobie to życie opowiada. A kiedy dowolnie rozumiany sukces nie jest naszym udziałem – zrobimy wszystko, żeby go czuć, będziemy kłamać sobie i innym, przekonywać się do tego, że nie jesteśmy bezużyteczni i opowiadać niestworzone historie poświadczające naszą niecodzienność. Zajęci dbaniem o wizerunek, możemy nie zauważyć, jaki efekt ma to na naszych bliskich, a stąd niedaleko do katastrofy. Miller, zanim wymyślił tytuł ŚMIERĆ KOMIWOJAŻERA chciał nazwać swój dramat INSIDE OF HIS HEAD. Co dzieje się w głowie człowieka, który okłamuje rodzinę i samego siebie, że jest kimś więcej niż jest – i okłamuje za wszelką cenę, byle tylko nie przyznać się, że w gruncie rzeczy nie ma w nim nic wyjątkowego? Być może to jest najsmutniejsze w tych ludziach: nie mają nic wyjątkowego, a chcą o sobie opowiedzieć… Więc teraz naszym obowiązkiem jest opowiedzenie o nich, opowiedzenie o nich dziś, kiedy fałszywy obraz świata i błędnie funkcjonujący kapitalizm nadal jeszcze zbierają swoje żniwo.”

Prawa autora reprezentuje The Arthur Miller 2004 Literary and Dramatic Trust – Samuel French.

Obsada:

Willy – Mirosław Baka
Linda – Anna Kociarz
Biff – Piotr Biedroń
Happy – Piotr Chys
Charley – Jarosław Tyrański
Ben – Cezary Rybiński
Howard Wagner -Marcin Miodek
Dziewczyna – Justyna Bartoszewicz

Premiera: 2 marca 2019, Teatr Wybrzeże w Gdańsku
Czas trwania: 130 minut, bez przerwy

fot. Dominik Werner