Przejdź do treści Przejdź do nawigacji

HISTORIA

powrót do historii
Czteroletni okres dyrekcji Hugona Morycińskiego należał niewątpliwie do najważniejszych w powojennej historii sceny...

fot. ze zbiorów Muzeum Historii Kielc

1945-1950

Ważny okres dla Teatru przypadł na dyrekcję Hugona Morycińskiego (1946-1950). W 1946 nadano Teatrowi patrona, którego imię nosi do dziś. W 1949 roku instytucja została upaństwowiona. Państwowy Teatr im. Stefana Żeromskiego miał  filię w Radomiu (1946-1976). Dyrektorowi Morycińskiemu jako pierwszemu udało się na dłużej stworzyć w Kielcach stały zespół aktorski. Repertuar stał się bardziej eklektyczny. Teatr zdobył pierwsze nagrody na festiwalach – wyróżnienie na Festiwalu Szekspirowskim za „Sen nocy letniej” Williama Szekspira (1947) oraz za „Burzę” Aleksandra Ostrowskiego na Festiwalu Sztuk Radzieckich (1949). Wielkim wydarzeniem artystycznym była też premiera opery „Krakowiacy i górale” Wojciecha Bogusławskiego wyreżyserowana przez Hannę Małkowską pod kierownictwem Leona Schillera. Czteroletni okres prowadzenia kieleckiego teatru należał niewątpliwie do najważniejszych w powojennej historii sceny.

Logo Biuletynu Informacji Publicznej