Przejdź do treści Przejdź do nawigacji

HISTORIA

powrót do historii
Za „złote czasy kieleckiej sceny uważa się lata 1952 -1958, kiedy kierowali nią Irena i Tadeusz Byrscy. Teatr był wtedy najważniejszym z ośrodków regionalnych w kraju. Powstały tu takie głośne przedstawienia....

Irena i Tadeusz Byrscy

1958-1952

Za „złote czasy” kieleckiej sceny uważa się lata 1952 – 1958, kiedy kierowali nią Irena i Tadeusz Byrscy. Teatr był wtedy najważniejszym z ośrodków regionalnych w kraju. Powstały tu takie głośne przedstawienia, jak: prapremiera „Pluskwy” Włodzimierza Majakowskiego w reżyserii Byrskiej, prapremiera „Kaliguli” Alberta Camusa w reżyserii Byrskiego oraz wspólnie wyreżyserowany „Powrót Odysa” Stanisława Wyspiańskiego. Za dyrekcji Byrskich, w Kielcach występowało wielu wybitnych aktorów, m.in.: Anna Ciepielewska, Stanisław Niwiński. Byrscy zrealizowali marzenie o własnej szkole aktorskiej; od 1 października 1955 roku rozpoczęła działalność pierwsza w Polsce, trzyletnia szkoła średnia kształcąca aktorów – Studium Teatralne. Przyjęto 26 spośród 434 kandydatów. Studium ukończyło 18. aktorów, m.in. Andrzej Antkowiak, czy późniejsza aktorka Teatru Żeromskiego, Regina Redlińska. Wykładali tu, m.in. Władysław Tatarkiewicz, Bohdan Korzeniewski, Jacek Woszczerowicz. W tym samym czasie uruchomiono w kieleckim teatrze małą scenę. Zasługą Byrskich jest także tworzenie wokół teatru środowiska ludzi zainteresowanych kulturą. Organizowali spotkania Klubu Teatralnego, na które zapraszali takie sławy, jak: Stanisław Jerschina, Artur Sandauer, czy Tadeusz Kantor.

Logo Biuletynu Informacji Publicznej