Przejdź do treści Przejdź do nawigacji

HISTORIA

powrót do historii
Najdłużej – 23 lata – kierował sceną Piotr Szczerski. Udało mu się zrealizować zamierzenia zbudowania dla teatru stałej, licznej widowni i poszerzenia środowiska teatralnego w mieście. Powstałe za tej dyrekcji spektakle przyniosły teatrowi największe sukcesy festiwalowe...

Piotr Szczerski

1992-2015

Najdłużej – 23 lata – kierował sceną Piotr Szczerski. Stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego objął w początkowym okresie transformacji ustrojowej, kiedy w wyniku galopującej inflacji teatr, jak wiele innych instytucji, borykał się z wieloma problemami, w szczególności z brakiem publiczności. Celem dyrektora stało się pokonanie tych trudności, przyciągnięcie do teatru jak największej liczby widzów i poszerzenie środowiska teatralnego w mieście. Te zamierzenia udało mu się w dużej mierze zrealizować.Piotrowi Szczerskiemu bliska była idea teatru opartego na tematyce egzystencjalnej i taką obrał linię repertuarową, wystawiając utwory: Samuela Becketta („Beckett. 11 utworów”), Harolda Pintera („Nowy ład świata”), Franza Kafki („Proces”), Bogusława Schaeffera („Seans”, „Tutam”). Kierowanie jedyną sceną zawodową w województwie zobligowało go do poszerzenia zainteresowań o klasykę i najnowszą dramaturgię polską, priorytetem dyrektora było realizowanie tekstów prapremierowych. Powstały takie spektakle, jak:  „Zemsta” Aleksandra  Fredry,„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego, „Ballady i romanse”Adama Mickiewicza, „Miłość na Krymie”oraz prapremiery: „Spotkamy się w Jerozolimie”i „Toitoi” Andrzeja Lenartowskiego.Przełomową okazała się decyzja o ściągnięciu do teatru twórców najmłodszego pokolenia: Piotra Siekluckiego, Radosława Rychcika, Weroniki Szczawińskiej, Jolanty Janiczak i Wiktora Rubina, Mateusza Pakuły. W 2009 roku na małej scenie odbyła się premiera „Samotności pól bawełnianych”Bernarda-Marie Koltèsa w reżyserii R. Rychcika, która szturmem zdobyła serca publiczności. Krytyka dostrzegła w niej nowy język teatru. Spektakl zaproszono na większość festiwali krajowych. Nie przeoczyło go także jury międzynarodowych imprez teatralnych. Przedstawienie przez cztery lata nie schodziło z afisza teatralnego, zagrane ponad 100 razy, zawsze przy nadkomplecie widzów. Wielkim sukcesem tandemu Janiczak i Rubin były spektakle „Joanna Szalona; Królowa”i jedno z najczęściej nagradzanych w ciągu ostatniego dziesięciolecia w Polsce przedstawień –„Caryca Katarzyna”.Sukcesy festiwalowe zaowocowały tym, że coraz więcej twórców chciało pracować w Teatrze im. S. Żeromskiego doceniając zdolny, zróżnicowany i zgrany zespół aktorski, który Szczerski skompletował.Piotr Szczerski skupił wokół teatru miłośników sztuki, powstało Stowarzyszenie Przyjaciół Teatru. Reaktywował także Plebiscyt Publiczności„O Dziką Różę”– bezprecedensową w skali kraju imprezę teatralną, bezpłatny przegląd premier sezonu.

Logo Biuletynu Informacji Publicznej